“ตาเนื้อเห็นทุกข์…ตาในพบสุข”
(คำว่า “ตาใน” ในที่นี้คือ ปัญญาพิจารณา)

บุญใดไหนจะเท่า “บุญ…บรรพชา” บรรพชาในที่นี้หมายถึง การงดเว้นจากความชั่ว หรือการถือปฏิบัติดี การงดเว้นจากความสบาย ถ้าเราสบาย นั่นคือ เราทำตามใจ “กิเลส”
แต่ว่าถ้าเรางดเว้นความสบาย สักอาทิตย์ละวันหรือทุก ๆ วันพระ หรือมากกว่านี้ ตามแต่เธอ
จะสะดวก เธอจะพบว่า…ไม่ค่อยสบายกาย…ไม่ค่อยสบายใจ “มันเป็นทุกข์”

นี่แหล่ะ…คือธรรม ธรรมดา ของการถือปฏิบัตินั้น ต้องยาก…ต้องอดทน…ต้องลำบากเพื่อ
“บุญ” เสมือนหนึ่งว่า…นักกีฬาเหรียญทองเวลาฝึก เขาต้องอดทน นานนับเดือน บางคน
หลายปีถึงจะประสบความสำเร็จ… ถ้าเราถือปฏิบัตินั้นเปรียบได้ดั่งนักกีฬาเหรียญทอง
ป่านนี้…เราทั้งหลายคงสำเร็จกันแล้ว…

ให้เธอ…น้อมกาย สำรวมใจ พิจารณาให้เห็นทุกข์ที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติ…
ให้เธอค่อย ๆ ปฏิบัติ และปฏิบัติแบบยืดหยุ่น เดินสายกลาง ดังนี้เช่น…

อาหารทางกาย ถ้าเป็นวันพระ งดเว้นเนื้อสัตว์ หรือเธอผู้ปฏิบัติบางคนงดเนื้อสัตว์
แต่ทานไข่หรืองดเว้นเนื้อสัตว์ด้วยและทานแค่ ๒ มื้อด้วย เริ่มแรกอาจจะยาก…
(อันนี้สำคัญมาก แต่ถ้าผ่านไปได้… ก็ได้เหรียญทองแดง)
ผลบุญ หรือ ผลดี เกิดทันที…ก็คือว่า ท้องไม่อึดอัด หลับก็สบาย ร่างกายก็ไม่โทรมมาก เนื่องจากไม่มีเนื้อสัตว์ต้องให้ย่อย

พักทางใจ ให้ตั้งสติรู้อยู่เสมอว่า “วันนี้…วันพระ วันนี้…วันพระ” พิจารณาทำภาระกิจต่าง ๆ ช้าลง…ช้าลง…และไม่ว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น ”ทั้งที่ยินดี หรือ ยินร้าย”
ให้กลับมาอยู่กับตัวเองให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
ใจจะค่อย ๆ สงบลง…ค่อย ๆ สงบลง…เท่านี้ใจเธอก็ไม่ดิ้นรน ทุรนทุรายเพื่อหาสิ่งที่ “ยินดี หรือยินร้าย” มากเกินกว่าเหตุ…
หมายความว่า “ใจก็ได้พัก” (เวลากายเหนื่อย… ก็ต้องการพักกาย ฉันใด…)

นี่แหล่ะ…ตาเนื้อเห็นทุกข์ เรื่องอาหารทางกาย… ตาในจะพบสุขจากการพักทางใจ

“คนป่าหาธรรม”

ที่มา : http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=konpa&month=22-11-2010&group=2&gblog=32

Leave a Reply

เมษายน 2014
พฤ อา
« พ.ย.    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930